Podczas zawierania umów przedwstępnych kupna i sprzedaży nieruchomości pojawia się jedno z dwóch słów: zadatek albo zaliczka. Większość osób używa ich zamiennie. To błąd który może mieć bardzo realne konsekwencje finansowe.
Czym jest zadatek?
Zadatek jest uregulowany w art. 394 Kodeksu Cywilnego. Działa jako zabezpieczenie transakcji po obu stronach.
Jeśli kupujący odstępuje od umowy — traci zadatek. Przepada.
Jeśli sprzedający odstępuje od umowy — musi zwrócić zadatek w podwójnej wysokości.
Zadatek powinien być przekazany gotówką lub przelewem przy podpisaniu umowy przedwstępnej i pokwitowany. Standardowa wysokość to 10% ceny transakcyjnej.
Gdy umowa zostaje wykonana — zadatek jest zaliczany na poczet ceny. Gdy umowa jest rozwiązana za zgodą obu stron lub z powodów niezależnych od żadnej ze stron — zadatek jest zwracany w pierwotnej wysokości.
Czym jest zaliczka?
Zaliczka nie ma osobnej definicji w Kodeksie Cywilnym. Nie pełni funkcji odszkodowawczej. Mówiąc prosto — jest zawsze zwrotna, niezależnie od tego kto odstąpił od umowy.
Jeśli transakcja nie dochodzi do skutku — zaliczka wraca do kupującego. Bez konsekwencji dla żadnej ze stron.
Zaliczka może stanowić nawet 100% ceny transakcyjnej — jednak bez rygoru wykonania umowy jest słabym zabezpieczeniem.
Które wybrać?
Jesteś pewny zakupu i chcesz żeby transakcja doszła do skutku? Wybierz zadatek. Chroni Cię jeśli sprzedający zmieni zdanie — dostaniesz dwukrotność wpłaconej kwoty.
Masz wątpliwości co do decyzji? Zaliczka daje Ci wyjście bez konsekwencji finansowych.
Zasada którą warto zapamiętać
Pieniędzy nie przekazujesz nigdy bez umowy i pokwitowania. Ani zadatku ani zaliczki. Zdarza się to znacznie częściej niż myślisz — „bo znam sprzedającego”, „bo to tylko symboliczna kwota”, „bo nie chciałem robić formalności”. Takie sytuacje kończą się sporem sądowym lub utratą pieniędzy.
Nawet przy małych kwotach stosuj właściwe nawyki. Umowa przedwstępna + potwierdzenie zapłaty = bezpieczeństwo obu stron.